در بازي باد و
لرزش خارزار اين باديه
هر پرنده ي غمگين رهگذري مي داند
نيلوفر نام گلي ست
ستاره فقط شب پيداست
و رمه ي آهوان بي رود و راه
از اين جا رفته اند
حالا از درس بعدي ديكته بگو
بيرون از اندازه ي هر هفت آسمان بلند
دوستت مي دارم
و دلم نمي آيد ديگر
اين كلمه ي كوچك ساده را غلط بنويسم
زن خيلي خوب است

حوالی میدان ونک!!!!!

اشتباه نکنین اینا میخوان کلیه هاشون و بفروشن!!!!!

ديروز
چون دو واژه به يك معني
از ما دو نگاه
 هر يك سرشار ديگري
 اوج يگانگي
 و امروز
چون دو خط موازي
در امتداد يك راه
 يك شهر يك افق
 بي نقطه ي تلاقي و ديدار
 حتي در جاودانگي

دل تنگی...

دل تنگ محال اندیش..

تنهایی....

امروز یه دوست بهم گفت تو دلت نمیگیره از تنهایی..

من گفتم:" نه عادت کردم"

عادت....

امشب دلم گرفته.

گریه...

اما نه من دیگه بی دلیل گریه نمیکنم..

دلیل..

آخه دلیل می خواد چی کار پسر.

خستگی...

 من غم‌زده بودم اما به آن‌ها می‌گفتم اثر خستگی است.

خواب..

فردا دوباره روز از نو روزی از نو..

دل تنگی

تنهایی......

كسي با سكوتش
 مرا تا بيابان بي انتهای جنون برد
كسي با نگاهش
 مرا تا درندشت دريای خون برد
 مرا بازگردان
 مرا اي به پايان رسانيده آغاز گردان ...

                                                                  حمید مصدق

اي مهربانتر از من
 با من
در دستهاي تو
 آيا كدام رمز بشارت نهفته بود ؟
 كز من دريغ كردي
تنها تويي
 مثل پرنده هاي بهاري در آفتاب
 مثل زلال قطره بباران صبحدم
 مثل نسيم سرد سحر
 مثل سحر آب
 آواز مهرباني تو با من
 در كوچه باغهاي محبت
 مثل شكوفه هاي سپيد سيب
ايثار سادگي است
 افسوس آيا چه كس تو را
 از مهربان شدن با من
 مايوس مي كند؟                                                  حمید مصدق